«მწიკულულევანი»:
- „ტაბლაჲ უფლისაჲ შ ე გ ი ნ ე ბ უ ლ არს“ О,— „ტაბლაჲ უფლისაჲ მ წ ი კ უ ლ უ ლ ე ვ ა ნ ი არს“ pb., მალ. 1,12; „შ ე გ ი ნ ე ბ უ ლ ი თ ა ჴელითა,
- ესე იგი არს უბანელითა ჴელითა, ჭამდეს პურსა“ მრ. 7,2; „ყოველი სამსახურებელი მათი შ ე გ ი ნ ე ბ უ ლ არს“ I, ეს. 65,4; „შ ე გ ი ნ ე ბ უ ლ ვ ე იყო“
- I, იერემ. 2,22; „არასადა შ ე გ ი ნ ე ბ უ ლ ი და არაწმიდაჲ შესრულ არს პირსა ჩემსა“ საქ. მოც. 10,14.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page