დაეჭვება; შეშინება:
- „შ ე გ ა ე ჭ ო ს კეთილსა და მოგატყუას ბოროტი“ ბალ. 55,36; „შ ე ე ჭ უ დ ე ს, ნუუკუე... შეცჳვენ“ ოსკ. 16,3; „შ ე ე ჭ უ დ ა დღეთათჳს სიჭაპუკისა
- ჟამისათა“ ატმ. 107,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.