«მივლინება», შეგზავნა, შეყენება:
- „შ ე ა ვ ლ ი ნ ე ს ხადად მისა“ C,—„მ ი უ ვ ლ ი ნ ე ს მას და გამოჰხადოდეს“ DE, მრ. 3,31; „რაჲთამცა შ ე ვ ლ ი ნ ა იგი მეფისა“ О, II მფ. 14,29;
- „შ ე ა ვ ლ ი ნ ე... ღრმად“ ლ. 5,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.