( -
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ

შევრდომა, შერდომა

«შეგდება», «დავარდნა», ჩავარდნა:
 
„შ ე უ (ვ) რ დ ა ფერჴთა მისთა“ C, —„დ ა ვ ა რ დ ა ფერჴთა თანა მისთა“ DE, ი. 11,32; „შ ე უ ვ რ დ ა მუჴლთა პავლეს და შილას“
საქ. მოც. 16,29; „შ ე უ ვ რ დ ე ბ ო დ ა უფალსა“ О, ესთ. 14,1, „არღა შ ე ვ რ დ ო მ ი ლ იყო იოანე საპყრობილესა“ ი. 3,24.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9