 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შეზავება
კეთილად-შეზავება, შეუზავებელი.
«რევა», შერევა, შერთვა; მორიგება; შენელება, შეხმატკბილება:
- „შ ე ე ზ ა ვ ა წამალი იგი მაკუდინებელი“ ლიმ. 45,32; „შ ე ზ ა ვ ი ა ნ ყოველივე იგი მსგავსად ჯერისა მის“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 149,26;
- „ღმერთმან შ ე ზ ა ვ ა გუამი იგი“ I კორ. 12,24; „უბიწოებაჲ განირყუნების, უკუეთუ ბილწებაჲ რაჲმე თანა შეეზაოს“ მ. სწ. 277,18;
- „შ ე ვ ე ზ ა ვ ე ბ ო დ ე თ ჩუენ ვაჭარსა მას“ საკ. წიგ. II 116,38; „უჩუენა მას ვეცხლი იგი და შ ე ე ზ ა ვ ა და მისცვალა მას და მოიღო
- მისგან ოქროჲ“ საკ. წიგ. II 124,22. „შეზავებაჲ არა თუ სხუაჲ რაჲმე არს, არამედ შერევაჲ სტჳქისთაჲ“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 211,32; „ნუ მოიგებ
- მყის მეგობარსა გამოუცდელად, ვიდრემდის არა გამოიკითხო შ ე ზ ა ვ ე ბ ა ჲ მისი მეგობარსა მისსა თანა“ მ. სწ. 156,15. „მისცეს მას ძმარი,
- ნავღლითა შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ ი“ DE,— „მისცეს მას სუმად ღჳნოჲ ნავღელ-რ ე უ ლ ი“ C, მთ. 27,34; „შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ იყავ ღმრთის-მოყუარეთა
- კაცთა თანა“ მ. სწ. 156,13; „სიტყუაჲ შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ ი აქუნდა მადლითა ღმრთისაჲთა“ საკ. წიგ. II 132,41; „ნათელი შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ
- არს მას შინა და არა განეშორების მისგან (მზისაგან)“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 81,11; „მადლითა, ვითარცა მარილითა, შეზავებულ იყავნ“ კოლ. 4,6;
- „სიტყუაჲ შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ ი აქუნდა საღმრთოჲთა მარილითა“ ანტ. დ. 29v; „ვერ გამოსცის ჴმაჲ იგი მათგან შ ე ზ ა ვ ე ბ უ ლ ა დ“ გრ. ნოს.
- -კაც.აგებ. 172,6.
See also: ზავება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |