ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

შეზელა

დარბილება, დაზელა:
 
„მეკეცემან ჩჩჳლი შ ე ზ ი ლ ი ს მიწაჲ“ О, სიბრძ. სოლ. 15,7; „განვეშორნეთ მაუცართა და გრძნეულთაგან, რაჲთა არა რისხვასა თანა
შ ე ვ ე ზ ი ლ ნ ე თ" მ. სწ. 150,23; „შ ე უ ზ ი ლ ა მას (ყრმასა) ქედი იგი მისი“ საკ. წიგ. II 122,39. „არა ჴელ-ეწიფების
მეკეცესა მისვე თიჴისაგან შ ე ზ ე ლ ი ლ ი ს ა (შესაქმედ)“ ჰრომ. 9,21.
See also: ზელა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9