ბჭობა, შეთქმა, მოთათბირება:
- „იგინი შ ე ი ზ რ ა ხ ნ ე ს ურთიერთას და იტყოდეს“ ლ. 20,5; „რაჲსათჳს შ ე ე ზ რ ა ხ ე შენ ძესა მას იესჱსსა ჩემთჳს?“О, I მფ.
- 22,13; „შ ე ი ზ რ ა ხ ნ ე ს ყოველნი“ დან. 6,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.