 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შეთნება, შეთნევა
«შეყუარება», მოწონება, «სათნო ჩენა»:
- „შ ე ს თ ნ დ ა ჰამანსა სიტყუაჲ იგი“ О, — „ს ა თ ნ ო უ ჩ ნ დ ა სიტყუაჲ ესე ამანს“ M, ესთ. 5,14; „შ ე თ ნ დ ე ს იგი და მოიყვანო
- იგი შენდა ცოლად“ G,—„შ ე გ ი ყ უ ა რ დ ე ს შენ და გინდეს ცოლის-ყოფაჲ მისი“ M, II შჯ. 21,11.
See also: თნევა, თნება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |