აღთქმა, შეთქმა, ფიცი, პირის შეკვრა:
- „ყვეს შ ე თ ქ უ მ უ ლ ე ბ ა ურთიერთას“ მ. ცხ. 412v; „რომელთა შ ე თ ქ უ მ უ ლ ე ბ ა ჲ ესე ყვეს“ საქ. მოც. 23,13; „აღასრულეს
- უშჯულოებაჲ შ ე თ ქ უ მ უ ლ ე ბ ი თ ა თჳსითა“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და იაკ. 60,6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.