 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შეკდემა
მოხათრება, მორიდება, შერცხვენა:
- „ვინ იცის, ამისა შ ე ი კ დ ი მ ო ნ?“ ლ. 20,13; „შ ე ი კ დ ი მ ა გულმან შენმან“ M, II ნშტ. 34,27; „შ ე ი კ დ ი მ ე თ სიტყუათა ამათ ჩემთა
- ზედა“ О, ზირ. 41,19; „შ ე ი კ დ ი მ ო ნ ძისა ჩემისაგან“ მთ. 21,37; „არა ვითარ სირცხჳლეულთა შ ე ი კ დ ი მ ე ს“ I, იერემ. 6,15;
- „შ ე ი კ დ ი მ ა ერმან მან შესლვაჲ ქალაქად“ О, II მფ. 19,3; „არცა მოხუცებულისაგან შ ე ვ ი კ დ ი მ ო თ, მჴცეთა მრავლისა ჟამისათა“ О, სიბრძ.
- სოლ. 2,10; „არა შ ე ი კ დ ი მ ე მოსლვად... ჩუენ თანა“ ლიმ. 13,24; „არცა ფიცისა შ ე ი კ დ ი მ ე ს“ საკ. წიგ. II 60,42. „წინაშე პირსა მისსა
- აღუდეგ, რამეთუ შ ე კ დ ე მ უ ლ იყო“ გალ. 2,11.
See also: კდემა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |