( -
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ

შემაბილწებელ-ი

«რომელი შეაგინებს»:
 
„იგი არს შ ე მ ა ბ ი ლ წ ე ბ ე ლ ი კაცისაჲ“ C,—„იგი არს, რ ო მ ე ლ ი შ ე ა გ ი ნ ე ბ ს კაცსა“ DE, მრ. 7,15; „აღეგზნეს მოკლვად შენდა
გულის-წყრომით, ვითარცა შემაგინებელსა და შ ე მ ა ბ ი ლ წ ე ბ ე ლ ს ა საკურთხეველისასა“ მ. სწ. 55,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9