ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

შემაწუხებელ-ი

დამამწუხრებელი, დამაღონებელი:
 
„ხადინ შემწედ თჳსა და ბოროტის-ყოფად მავნებელთა მათ მისთა და შ ე მ ა წ უ ხ ე ბ ე ლ თ ა“ მ. ცხ. 79v; „რომელიმე მეყსეულად (არნ) მიზეზთაგან
გარეშეთა, შ ე მ ა წ უ ხ ე ბ ე ლ ნ ი, გინა თუ განმახარებელნი“ ბ. კეს.-კაც. აგებ. 34,22.
See also: შეწუხება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9