«უკუანა», «ანთჳპატი», «მეორე», «შემდგომად მეფისა», მოადგილე, ნაცვალი; მომდევნო, შემდეგი, «ლერკოლოტი»:
- „შ ე მ დ გ ო მ ს ა (უ კ უ ა ნ ა ს ა pb.) მას დავივიწყებ და წინასა მას მივსწუდები“ Q, ფლპ. 3,13; „რომელი-იგი იყო მთავრისა შ ე მ დ გ ო მ ი ს ა მის
- თანა სერგისა“ Շ,— „რომელი-იგი იყო მთავრისა მის ა ნ თ ჳ პ ა ტ ი ს ა თანა სერგისა“ G. საქ. მოც. 13,7; „აღსუა იგი ეტლსა, შ ე მ დ გ ო მ ს ა მისსა“
- О, დაბ. 41,43; „პირმშოჲ მისი იოელ, შ ე მ დ გ ო მ ი მისი აბირონ“ О, I მფ. 8,1; „ამცნო... მღდელსა მას დიდსა და მღდელთა მათ შ ე მ დ გ ო მ თ ა“
- О, IV მფ. 23,4; „მიხედნა მას მანგნატიოს, შ ე მ დ გ ო მ მ ა ნ მეფისამან“ გ~ი 259v; „რაჲ-იგი ყოფად არს თქუენდა შ ე მ დ გ ო მ თ ა მათ ჟამთა“ იპ.
- რომ.-კურთხ. ისაკ და იაკ. შევიდეს სასუფეველსა ღმრთისასა“ მ. სწ. 269,3; „კმა არს შ ე მ დ გ ო მ ი ესე მასწავლელად“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 59,16; „ჰამანს
- ლ ე რ კ ო ლ ო ტ ს ა წარუთქუამს“ О,—„ამან, რომელი შ ე მ დ გ ო მ ე ბ ს... ეტყოდა“M, — „ამან მ ე ო რ ე მ ა ნ, შემდგომად მეფისამან თქუა“ pb.,
- ესთ. 4,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page