შემდეგ, «კუალსა»:
- „შ ე მ დ გ ო მ ა დ ამისსა“ ქ. ცხ. 19,5; „არა ოდეს ყოფილ იყო არცა წყლის რღუნას წინათ და არცა შ ე მ დ გ ო მ ად“ ქ. ცხ. 6,8;
- „შ ე მ დ გ ო მ ა დ სამისა დღისა მოვიდა ვარსქენ პიტიახში“ შუშ. IV 8; „შ ე მ დ გ ო მ ა დ ჩემსა მოსლვაჲ“ DE,—„კ უ ა ლ ს ა ჩემსა
- სლვად“ C, მრ. 8,34; „მიაქუნდა შ ე მ დ გ ო მ ად იესუჲსა“ DE.— „მიღებად კ უ ა ლ ს ა იესუსა“ C, ლ. 23,26.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.