«შეხუდომა», «მოწევნა», «შეხება», «გარე-მოხუევა», შეხვედრა, შეყრა, გადახდომა, შეგებება, მიღება, მიყენება; განსაცდელი, ცთუნება, სასჯელი:
- „შ ე მ ე მ თ ხ ჳ ნ ე ს მე ესევითარნი და ვჭამო მე“ G,—„შ ე მ ხ უ დ ა მე ესევითარი და ვჭამო“ О, ლევიტ. 10,19; „რაჟამს შ ე ე მ თ ხ უ ი ი ს ჭირი“
- C — „რაჟამს მ ო ი წ ი ი ს ჭირი“ DE, მრ. 4 17; „არა შ ე გ უ ე მ თ ხ ჳ ო ს ჩუენ კრულებაჲ“ B,—„არა შ ე გ უ ე ხ ო ს ჩუენ სატანჯუელი“ A სბსტ.
- 130,10; „იესუ შ ე ე მ თ ხ ჳ ა მათ“ მთ. 28,9; „შ ე გ ე მ თ ხ ჳ ო ს“ თქუენ კაცი“ ლ. 22,10; „ჭირი თუ რაჲმე შ ე გ ე მ თ ხ ჳ ო ს“ О, ზირ.12,18;
- „რაჲ შ ე მ ე მ თ ხ ჳ ო ს მე, არა ვიცი“ საქ. მოც. 20,22; „უკუეთუ ჭირი შ ე გ ე მ თ ხ უ ე ო დ ი ს“ О, ზირ. 6,12; „რომელი შ ე ე მ თ ხ ჳ ა
- აბრაჰამს“ ჰებრ. 7,1; „ნუ რას შ ე ი მ თ ხ უ ე ვ თავსა შენსა ბოროტსა“ საქ. მოც. 16, 28; „შ ე ი მ თ ხ ჳ ნ ა იგინი“ ლ. 9,11; „დიდებისა წილ
- შ ე ა მ თ ხ ჳ ი ს მას გინებაჲ“ O, ზირ. 29,9; „ნუცა შ ე ი მ თ ხ უ ე ვ თავსა შენსა გინებასა“ О, ზირ. 1,38; „რაჲსა შრომასა შ ე ა მ თ ხ უ ე ვ მაგათ?“
- ვარ. 809; „მარჯუენჱ მისი შ ე მ ე მ თ ხ ჳ ო ს (გ ა რ ე-მ ო მ ე ხ ჳ ა M) მე“ О, ქება 8,3. „ყოველი იგი ქალაქი გამოვიდა შ ე მ თ ხ უ ე ვ ა დ
- იესუჲსა“ მთ. 8,34; „გამოვავლინნე ყოველნი შ ე მ თ ხ უ ე ვ ა ნ ი ჩემნი გულსა შენსა“ О, გამოსლ. 9,14; „შ ე მ თ ხ უ ე ვ ა ჲ ერთი შეემთხჳოს მათ
- ყოველთა“ О, ეკლ. 2,14; „შ ე მ თ ხ უ ე ვ ი ს ა გ ა ნ ეშმაკისა შუა დღესა (არა გეშინოდის)“ ფს. 90,6; „რაჲსა-მე ვიშევ მე ძჳრ-ძჳრადისა ამისთჳს
- შ ე მ თ ხ უ ე ვ ი ს ა?“ ფლკტ. 142,29; „შეიმუსრვინ კლდისა შ ე მ თ ხ უ ე ვ ი თ ა“ მ. სწ. 117,15. „არამცა შემთხუეულ იყო ესე ჩუენდა“ ი. მოც.
- 73,3.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page