«განშუენება», მორთვა, მოკაზმა, ჩაცმა; შექება:
- „შ ე ა მ კ ო ბ თ მოსაჴსენებელსა მართალთასა“ DE,— „გ ა ნ ა შ უ ე ნ ე ბ თ სამარებსა მას მართალთასა“ C, მთ. 23,29; „შ ე ა მ კ ო ტაძარი იგი ქვითა
- პატიოსნითა“ M, II ნშტ.3,6; „ვითარცა სძალი შ ე მ ა მ კ ო მე სამკაულითა“ I, ეს. 61,10; „ღმერთმან ესრეთ შ ე ა მ კ ვ ი ს“ მთ. 6,30; „ვინ
- შ ე ა მ კ ო ს ქალაქი, ნუუკუე ცეცხლმან მან?“ О მიქ. 6,9; „შ ე ვ ა მ კ ო თ წარჩინებულისა დავითისი სიმჴნჱ“ დ.დ. 124,8; „ნუ შ ე ი მ კ ვ ე ბ ი
- სამოსლითა დიდფასისაჲთა“ H—622,8v. „ვითარცა მეძავი შემკობილ ხარ“ მ. ცხ. 344r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page