«მოახლება», მოახლოება:
- „ღამჱ განგუეშორა და ნათელი შ ე მ ო გ უ ე ა ხ ლ ა“ ჰრომ. 13,13; „შ ე მ ო მ ე ა ხ ლ ნ ე დ და იტყოდედ, და ერთბამად სამართალსა მოუთხრობდედ“
- I,— „მ ო მ ე ა ხ ლ ნ ე ნ და იტყოდიან ერთბამად, მაშინ სამართალსა მოუთხრობდენ“ О, ეს, 41,1; „ეგრე შ ე მ ო ვ ი ა ხ ლ ე მე სახლი ისრაჱლისაჲ“
- I, იერემ. 12,11. „მარხვისაგან არიან განწესებანი მართლმმარხველთანი, არა შ ე მ ო ა ხ ლ ე ბ უ ლ ი ესე, არამედ რომელსა-იგი მოველით“ ოქრ.-მარხ.
- და იონ. 100,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.