შემოფარება:
- „შ ე მ ო ე ვ ე დ რ ე ბ ო დ ი ა ნ თესლნი მრავალნი უფალსა“ О, ზაქ. 2,10; „მოკუდა ჭაბუკი იგი, რომელი შ ე მ ო გ ე ვ ე დ რ ა ჩემდა“
- მ. სწ. 292,15. „მომეც ნიში... შ ე მ ო ვ ე დ რ ე ბ უ ლ თ ა შენდა“ მსკ. 43,1.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.