ნიშებშემოსილი, სიკუდიდშემოსილი, სულშემოსილი, ღმერთშემოსილი, შემმოსელი, შესამოსელი. «გარე-შერტყმა», «მიღება», ჩაცმა, შემკობა, მოსხმა; ყდის გაკეთება, «მოდება»:
- „შ ე მ მ ო ს ა მე სიხარული“ Շ,— „გ ა რ ე-შ ე მ ა რ ტ ყ მე სიხარული“ G, ფს. 29,12; „შ ე ი მ ო ს ე დ მეყსეულად სირცხჳლი“ Շ, —
- „მ ი ი ღ ე დ მეყსეულად სირცხჳლი მათი“ G, ფს. 39,16; „შ ე ი მ ო ს ა, ვითარ ერთი ამათგანი“ მთ. 6,29; „ჰეროდე შ ე ი მ ო ს ა
- სამოსელი სამეფოჲ“ საქ. მოც. 12,21; „შ ე ი მ ო ს ო დ ი ა ნ სამოსელი სხუაჲ, რაჟამს შევიდოდიან ტაძრად“ IO, ეზეკ. 42,14; „სამოსელი
- სელისაჲ შ ე ი მ ო ს ო დ ი ა ნ და არა შ ე ი მ ო ს ო დ ი ა ნ მატყლისაჲ“ I, ეზეკ. 44,17; „შ ე ჰ მ ო ს ა მას სახჱ მონაზონებისაჲ“
- მ. ცხ. 170v; „შ ე მ ო ს ა იგი ოქროჲთა რჩეულითა“ О, III მფ. 10,18; „შ ე ი მ ო ს ე სამოსელი ეგე შენი“ საქ. მოც. 12,8;
- „შ ე მ ო ს ე ს მას ძოწეული“ ან. ებრ. 310; „შ ე ჰ მ ო ს ე ს მას თჳსივე სამოსელი“ მთ. 27,31; „შ ე ვ ი მ ო ს ე თავით ჩემით სიკეთჱ ჩემი“
- О, ეზეკ. 27,4; „შ ე მ ო ს ე ს იგი და განიღეს და დაჰფლეს“ საქ.მოც. 5,6; „რომელი ზრდის, იგი ჰ მ ო ს ს“ მ. სწ. 190,21. „შეიმოსა
- ჴელითა საწყალობელისა გიორგისითავე? Ler.156,206v, „შ ე ი მ ო ს ე სამოსელი თჳსი“ О,— „მ ო ი დ ვ ა შესამოსელი შენი თავსა ზედა“ G,
- რუთ 3,3. „შურდა შენთჳს გჳრგჳნი იგი მოღუაწეთაჲ შ ე მ ო ს ა დ“ მ. სწ. 107,17. „მიადგა... შ ე მ ო ს ი ლ თ ა ჳაკინთინონითა,
- წინამძღუართა და ერის-თავთა“ I, ეზეკ. 23,6; „შ ე მ ო ს ი ლ ი გარეთ და შინაჲთ ოქროჲთა“ ჰებრ, 9,4; „შინაგან ფესუედითა ოქროვანითა
- შემკულ არს და შ ე მ ო ს ი ლ“ ოქრ.-გურიტ. 226,14.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.