 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შემოსილება
«მხილება», საბურველი, პირბადე:
- „ვინმე გამოაცხადოს პირი შ ე მ ო ს ი ლ ე ბ ი ს ა მისისაჲ?« M,— „ვინ განაცხადნეს პირი მ ხ ი ლ ე ბ ი ს ა მისისაი?“ pb., იობ 41,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |