( -
[

ჩ, ჩა ჩე ჩი ჩმ ჩნ ჩო ჩრ ჩუ ჩქ ჩჩ ჩხ ჩჳ
ჩაბ ჩავ ჩამ ჩან ჩარ ჩას ჩაფ ჩაღ ჩაჭ ჩაჴ

ჩაფხუტ-ი, ჩაფხუთ-ი

ჩაბალახი; კუნკული:
 
„ჩ ა ფ ხ უ ტ ი იგი ცხოვრებისაჲ დაიდგთ“ ეფეს. 6,17; „დაიდგას ჩ ა ფ ხ უ თ ა დ საშჯელი შეუორგულებელი“
I, სიბრძ. სოლ. 5,19; „დაიდგა თავსა ვითარცა ჩ ა ფ ხ უ ტ ი“ I, ეს. 59,17; „ტანისსამოსი ახალი ნუმცა შეემოსების
ჴორცთა შენთა, ვიდრე ჩ ა ფ ხ უ ტ ა დ უნდოდცა“ მ. ცხ. 173v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9