ჩაბალახი; კუნკული:
- „ჩ ა ფ ხ უ ტ ი იგი ცხოვრებისაჲ დაიდგთ“ ეფეს. 6,17; „დაიდგას ჩ ა ფ ხ უ თ ა დ საშჯელი შეუორგულებელი“
- I, სიბრძ. სოლ. 5,19; „დაიდგა თავსა ვითარცა ჩ ა ფ ხ უ ტ ი“ I, ეს. 59,17; „ტანისსამოსი ახალი ნუმცა შეემოსების
- ჴორცთა შენთა, ვიდრე ჩ ა ფ ხ უ ტ ა დ უნდოდცა“ მ. ცხ. 173v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.