( -
[

ჩ, ჩა ჩე ჩი ჩმ ჩნ ჩო ჩრ ჩუ ჩქ ჩჩ ჩხ ჩჳ
ჩელ ჩემ ჩენ ჩეჩ

ჩემ-ი:

 
„რაჲ ძეს ჩ ე მ ი და შენი“ ლ. 8,28; „რამეთუ ისმინე ჩემი“ C, ი. 11,41; „დიდებაჲ ჩ ე მ ი არარაჲ არს“ ი. 8,54; „მეგობარმან
ჩ ე მ მ ა ნ დაიძინა“ ი. 11,11; „მრავალთა ჰრქჳან სულსა ჩ ე მ ს ა“ ფს. 3,3; „არღა აღსრულ ვარ მამისა ჩ ე მ ი სა“ ი. 20,17;
„სხუაცა ცხოვარ არიან ჩ ე მ ნ ი“ ი. 10,16; „ზოგი ნაყოფთა ჩ ე მ თ ა ჲ. მივსცე გლახაკთა“ ლ. 19,8; „არა ხართ ცხოვართა
ჩ ე მ თ ა გ ა ნ ნ ი“ C, ი. 10,26.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9