ჩოხა (საბერო სამოსელი):
- „შვილო, შეჰკერეა ჩ ო ჴ ა ჲ იგი?.. ჰე, მამაო, შევკერე იგი და შევჰკაზმე“ მ. ცხ. 333v; „აღაშენის ანუ ჩ ო ჴ ი თ ა ანუ საბეჭურითა“
- ი.-ე. 36,24; „გამოიღო თჳსი ხუასტაკი და ჩაიცუნა ჩ ო ჴ ა ნ ი ლიპარიტ“ ქ. ცხ. 228.6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.