ჩვენ:
- „ვითარცა ჩ უ ე ნ მიუტევებთ თანამდებთა ჩუენთა“ მთ. 6,12; „მრავალ ვართ ჩ უ ე ნ“ C, მრ. 53,9; „იჴსენ თავი შენი და ჩ უ ე ნ ც ა“ ლ. 23,39;
- „მოვიდეთ ჩ უ ე ნ ც ა შენ თანა“ ი. 21,3; „ჩ უ ე ნ ყოველივე დაუტევეთ“ მთ. 19,27; „ჩ უ ე ნ არა ვპოვოთ იგი“ ი. 7,35; „ჩ უ ე ნ ც ა მიუტეოთ
- თანამდებთა ჩუენთა“ C, მთ. 6,12; „მომეც ჩ უ ე ნ დღეს“ მთ. 6,11; „დანი მისნი არა ყოველნი ჩ უ ე ნ შორის არიან“ მთ. 19,56; „ჩ უ ე ნ ც ა
- მაგინებ“ ლ. 11,45; „მოსრულ ხარ წარწყმედად ჩ უ ე ნ დ ა“ მრ. 1,24; „ჩ უ ე ნ დ ა მომართ იტყჳ იგავსა ამას“ იგ.12,41; „რომელ ჩუენ თანა არა ვალს“
- C, მრ. 9,38; წყალობა ყავ ჩუეთჳს“ მრ. 9,22.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.