ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჩ, ჩა ჩე ჩი ჩმ ჩნ ჩო ჩრ ჩუ ჩქ ჩჩ ჩხ ჩჳ
ჩუგ ჩუდ ჩუე ჩუკ ჩურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჩუკენ-ი

«ლბილი», ჯაბანი, გულდედალი, მხდალი:
 
„სიტყუა კუდკუეთილ ჩ უ კ ე ნ ი“ О,— „სიტყუანი მლიქნელისა ლ ბ ი ლ“ pb., იგ. სოლ. 26,22; „არცა ჩ უ კ ე ნ თ ა სასუფეველი ღმრთისაჲ
არა დაიმკჳდრონ“ I კორ. 6,10; „ჩ უ კ ე ნ ა დ დააბნიის შიშისაგან საჭურველი თჳსი“ მ. სწ. 108,20; „სხუაჲ არს სიზმარი ქველთაჲ და სხუაჲ
არს ჩ უ კ ე ნ თ ა ჲ“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 174,9.
See also: სიჩუკნე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9