( -
[

ჩ, ჩა ჩე ჩი ჩმ ჩნ ჩო ჩრ ჩუ ჩქ ჩჩ ჩხ ჩჳ
ჩქუ

ჩქუეფა

ღელვა, ხეთქება, წყდომა:
 
„რომელსა თანა დამკჳდრებულ არს შიში ღმრთისაჲ, არა ჩ ქ უ ე ფ ნ იგი გულის-სიტყჳთა აქა და იქი და არცა იცვალებინ ადგილითი-ადგილად“
მ. სწ. 234,13; „ჩ ქ უ ე ფ დ ა გონებაჲ ჩემი“ H—341,792.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9