ღელვა, ხეთქება, წყდომა:
- „რომელსა თანა დამკჳდრებულ არს შიში ღმრთისაჲ, არა ჩ ქ უ ე ფ ნ იგი გულის-სიტყჳთა აქა და იქი და არცა იცვალებინ ადგილითი-ადგილად“
- მ. სწ. 234,13; „ჩ ქ უ ე ფ დ ა გონებაჲ ჩემი“ H—341,792.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.