ცარიელი; «ცუდი», «ჴელცუდი», ხელცარიელი:
- „შემოიყვანა კაცი ამას სოფელსა, ც ა ლ ი ე რ ი საჭურველთაგან ბუნებითთა“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 152,6; „არა უკმოვიქცეთ მიერ ც ა ლ ი ე რ ნ ი“
- მ. სწ. 143,21; „სცეს, ტანჯეს და წარავლინეს იგი ც ა ლ ი ე რ ი“ ლ. 20,10; „წარავლინეს იგი ც ა ლ ი ე რ ი (ც უ დ ი C)“ DE, მრ. 12,3;
- „ჯურღმული იგი ც ა ლ ი ე რ იყო და წყალი არა დგა“ О, დაბ. 37,24; „არა განავლინო იგი ც ა ლ ი ე რ ი“ G, — „არა გამოავლინოთ იგი შენგან
- ჴ ე ლ ც უ დ ა დ“ M, II შჯ. 15,13; „ნუ შეხუალ ც ა ლ ი ე რ ი დედამთილისა შენისა“ M, რუთ 3,17; „არა ეჩუენნეთ წინაშე უფლისა შენისა
- ც ა ლ ი ე რ ა დ“ G,— „არა ეჩუენო შენ პირსა უფლისა ღმრთისა ჴ ე ლ ც უ დ ა დ“ pb., II შჯ. 16,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page