ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ც- ცა ცბ ცდ ცე ცვ ცთ ცი ცლ ცმ ცნ ცო ცრ ცუ ცქ ცხ ცჳ
ცოდ ცოლ ცომ ცონ ცორ ცოფ ცოც ცოხ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ცოდვება

ცოდვის, დანაშაულის ჩადენინება; მრუშება:
 
„რაჲთა არა გ ა ც ო დ ვ ო ნ შენ ჩემდამო“ О, გამოსლ. 23,33; „ა ც ო დ ვ ე ერი ჩემი ისრაჱლი“ O, III მფ. 16,2;
„ა ც ო დ ვ ნ ა იგინი ცოდვითა დიდითა“ O, IV მფ. 17,21; „ა ც ო დ ვ ნ ა მკუდრნი იერუსალჱმისნი“ M, II ნშტ. 21,11.
See also: ცოდვა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9