( -
[

ც- ცა ცბ ცდ ცე ცვ ცთ ცი ცლ ცმ ცნ ცო ცრ ცუ ცქ ცხ ცჳ
ცოდ ცოლ ცომ ცონ ცორ ცოფ ცოც ცოხ

ცოლ-ი:

ძის-ცოლი.
 
„ც ო ლ ნ ი ქმართა თჳსთა დაემორჩილნედ“ ეფეს. 5,22; „მოეც ასული შენი ძესა ჩემსა ც ო ლ ა დ“ О, IV მფ. 14,9; „ეძიებდა
ც ო ლ ს ა დიოკლეტიანე კეისარი“ რიფს. 163,4; „მთხოვს ასულსა ჩემსა ც ო ლ ა დ“ მ. ცხ. 151r; „ნუ გეშინინ მიყვანებად მარიამისა,
ც ო ლ ი ს ა შენისა“ მთ. 1,20; „ასული თჳსი მისცეს მას ც ო ლ ა დ“ O, I მფ. 17,25; „ც ო ლ ს ა ითხოვდა სპარსთა მეფისაგან“
შუშ. I 25; „უკუეთუ ვინმე შეირთის დედაკაცი გლახაკი ც ო ლ ა დ, შეწუხნის“ მ. სწ. 116,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9