ცოლად შერთვა:
- „ნუუკუე მთავართაგანსა ვისმე ე ც ო ლ ო ს“ შუშ. XIII, 8. „მინდაცოლებაჲ მისი “ რიფს. 166,32; „იზრახა ც ო ლ ე ბ ა ჲ მისი“
- რიფს. 168,18; „არა ჯერ-არს შენდა ც ო ლ ე ბ ა ჲ მაგისი“ C, მთ. 14,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.