ცოლად მოყვანა:
- „რომელმან დაუტეოს ცოლი თჳსი თჳნიერად სიძვისა და ც ო ლ-ი ყ ო ს სხუაჲ, მან იმრუშოს; და რომელმან დატევებული
- ც ო ლ-ი ყ ო ს, იგი იმრუშებს“ C, მთ. 19,9; „და-თუ-უტეოს დედაკაცმან ქმარი თჳსი და ც ო ლ-ე ყ ო ს
- სხუასა, იმრუშოს“ C, მრ. 10,11; „ც ო ლ-ე ყ ო დავითს“ O, I, მფ. 25,42.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.