- „მკუდარსა ზედა დამოადინენ ც რ ე მ ლ ნ ი“ О, ზირ. 38,16; „არა ც რ ე მ ლ ნ ი გარდამოსთხინა მედგარნი“ ბ. კეს.
- 40-თჳს 122,32; „ც რ ე მ ლ ი თ ა დაალტვნა ფერკნი ჩემნი“ ლ.7,44; „ც რ ე მ ლ ნ ი მათნი სწთოდეს თუალთა მათთაგან“
- კ. იერ-აღდგ 160,15; „სავსეთა ც რ ე მ ლ ი თ ა ჴმა-ყვეს“ ატმ. 105,4; „ც რ ე მ ლ ი თ ა მწარითა იტყოდა“ შუშ. II, 16;
- „ც რ ე მ ლ თ ა მდინარენი დიოდიან“ მ. სწ. 123,6; „დალტობილ ვარ მე ც რ ე მ ლ ი თ ა მჴიითა“ H—341,452.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.