( -
[

ც- ცა ცბ ცდ ცე ცვ ცთ ცი ცლ ცმ ცნ ცო ცრ ცუ ცქ ცხ ცჳ
ციდ ცივ ცილ ცინ ცის ციქ ციც ციხ

ცინ-

სიცილი, დაცინვა:
 
„ნეტარ ხართ, რომელნი სტირთ აწ, რამეთუ ი ც ი ნ ო დ ი თ“ ლ. 6,21; „თუ ი ც ი ნ ი ნ, იგიცა მის თანა ი ც ი ნ ი ნ“ O, I ეზრა 4,31;
„ნუცა მ ე ც ი ნ ი ა ნ მე მტერნი ჩემნი“ ფს. 24,2; „ე ც ი ნ ო დ ი ა ნ მას“ Շ, — „მას ზედა ი ც ი ნ ო დ ი ა ნ“ G, 51,8; „ნუ ე ც ი ნ ი მას“
О, ზირ 30,10; „ნუ ე ც ი ნ ი კაცსა, ლმობილსა და განმწარებულსა გულითა“ О, ზირ. 7,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9