«პოზანი», ქონი; მოსაზელი წყალრეული ფქვილი:
- „მოიღონ... ც მ ე ლ ი იგი გარდაბურვილი ქუსეტსა და ყოველი ც მ ე ლ ი მუცლისაჲ“ O, ლევიტ. 3,3; „შეიყენა ც მ ე ლ ი ალისა ზედა“
- G, — „დაყო პ ო ზ ა ნ მ ა ნ პირი მისი“ M, მსჯ. 3,22; „ც მ ე ლ ს ა თჳსსა შეიყინნეს“ ფს. 16,10; „განძღეს მიწაჲ ც მ ე ლ ი თ ა მათითა“
- I, ეს. 34,7; „დედანი მათნი ზელენ ც მ ე ლ ს ა“ I, იერემ. 7,18; „ც მ ე ლ ი თ ა სიპოხისაჲთა განძღეს სული ჩემი“ ფს. 62,6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page 
top of page