«ცალიერი», «ამაო», «ამაოება», ფუჭი, ცრუ, უქმი, «უსამართლო»:
- „წარავლინეს იგი ც უ დ ი (ც ა ლ ი ე რ ი DE)“ მრ, 12,3; „ყოვლითავე ც უ დ არს (ა მ ა ო არს G) ყოველი კაცი ჴორციელი“ ფს. 38,6.
- „სარწმუნოებაჲ თჳნიერ საქმეთა ც უ დ არს“ იაკ. 2,20; „ნუ იზრუნვენ სიტყუასა ც უ დ ს ა“ O, გამოსლ. 5,9; „იტყჳან ც უ დ ს ა“ I, ეს.
- 59,4; „არა მიხედნა მან ც უ დ ს ა (ა მ ა ო ე ბ ა ს ა G)“ ფს. 39,5; „ც უ დ (ა მ ა ო G) არს ცხორებაჲ კაცისაჲ“ ფს. 107,13; „ც უ დ
- არს შრომაჲ“ მ. ცხ. 189r; „დადუმენინ სიტყუათაგან ც უ დ თ ა“ ბ.კეს.-ექუს. დღ. 31,12. „მომიძულეს მე ც უ დ ა დ“ ი. 15,25; მომიძულეს
- მე უ ს ა მ ა რ თ ლ ო დ“ G, ფს. 37,20; „ ც უ დ ა დ (ა მ ა ო დ DE) მსახურებენ მე“ C, მთ. 15,9; „ც უ დ ა დ შურებიედ მაშჱნებელნი
- მისნი“ ფს. 126,1; „არა ც უ დ ა დ ჴრმალ აბს“ ჰრომ. 13,4; „ნუ ც უ დ ა დ მადლი იგი ღმრთისაჲ მიგაქუნ თქუენ“ Q, — „არა ა მ ა ო დ მადლი
- იგი ღმრთისაჲ შეიწყნაროთ თქუენ“ pb., II კორ. 6,1; „ც უ დ ა დ იღჳძებედ ჴუმილნი მისნი“ ბ. კეს.-40-თჳს 121,10; „ც უ დ ა დ და ა მ ა ო დ
- ვიქცეოდე“ იზტ. 117,13.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.