- „ესე ც ხ ა დ იყავნ თქუენდა“ საქ. მოც. 2,14; „ჭეშმარიტად ც ხ ა დ იქმნეს სიტყუაჲ ესე საძაგელი თქუენ შორის“ G, II შჯ. 13,14;
- „ც ხ ა დ ს ა მას საქმესა იჭირვე“ განს. ი. 200,35; „აჩუენებედ ნიშთა ც ხ ა დ თ ა ბრძოლისათა“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 114,30; „მოგაგოს
- შენ ც ხ ა დ ა დ“ მთ. 6,4; „არღარა ც ხ ა დ ა დ იქცეოდა შორის ურიათა“ C, ი. 11,54; „ც ხ ა დ ა დ ჩნდეს სივერაგენი“ მ. ცხ. 44r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.