«ენოანი», «კადნიერი»:
- „ვითარცა აღმართი მქჳშროვანი ფერჴთა მოხუცებულისათა, ეგრეცა დედაკაცი ც ხ ა რ ი ქმრისა მშჳდისა თანა“ O,— „ვითარცა აღსლვა ქჳშასა
- ზედა ფერჴითა მოხუცებულისათა, ეგრეთ დედაკაცი ე ნ ო ა ნ ი ქმრისა მდუმარისა“ pb. ზირ. 25,27; „მამასა და ქმარსა არცხჳნის
- დედაკაცმან ც ხ ა რ მ ა ნ“ О,— „მამასა და ქმარსა არცხუენს კ ა დ ნ ი ე რ ი“ pb., ზირ. 22,5; „დედაკაცი უგუნური
- და ც ხ ა რ ი ნაკლულევან იყოს პურითა“ О, იგ. სოლ, 9,14.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.