ლოგინი, საწოლი, ტახტი, საკაცე:
- „მოიღეს იგი ც ხ ე დ რ ი თ ა“ M, II ნშტ. 16,14; „მოკლეს იგი ც ხ ე დ ა რ ს ა თჳსსა ზედა“ M, II ნშტ. 24,25; „დაჰშჯდი ც ხ ე დ ა რ ს ა
- ზედა დაგებულსა“ O, ეზეკ. 23,41; „რომელთა სძინავს ც ხ ე დ ა რ თ ა ზედა პილოჲს-ძუალედთა“ O, ამოს, 6,4; „რომელ იდვა ც ხ ე დ ა რ ს ა
- ზედა“ მთ. 9,2; „აღიღე ც ხ ე დ ა რ ი შენი და წარვედ“ C, ი. 5,8; „არცა აღვჴდე საგებელსა ც ხ ე დ რ ი ს ა ჩემისასა“ Շ, — „ანუ თუ აღვჴდე
- სარეცელსა ც ხ ე დ რ ი ს ა ჩემისასა“ G, ფს. 131,3; „მიაქუნდა ც ხ ე დ ა რ ი, რომელსა ზედა იდვა ჭაბუკი მკუდარი“ მრთ. S. გამოჩ. ჯუარ.
- 242,20; „დასდგმიდეს. ც ხ ე დ რ ე ბ ი თ ა და საკაცებითა“ საქ. მოც. 5,15; „სადა იყვნენ ც ხ ე დ ა რ ნ ი ოქროქანდაკებულნი“ მ. სწ. 94,12;
- „ც ხ ე დ ა რ ს ა ზედა დავრდომილი მდებარე იყო“ ი.-ე. 24,26.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page