«ჰუნე», რაში:
- „ც ხ ე ნ ნ ი მათნი ძარღუკუეთილ ჰყვნე“ G, — „ჰ უ ნ ე ბ ს ა მათსა დაჰკუეთნეთ კირნი“ M, ისუ ნ. 11,6; „ც ხ ე ნ თ ა არღარა აღვსხდეთ“
- О, ოვსე 14,4; „მოსრას ეტლები ეფრემისი და ც ხ ე ნ ე ბ ი ისრაჱლისაჲ“ ს. გაბ. —დაჯდ. 132,16; „შეიპყრენით ც ხ ე ნ ნ ი“ ატმ. 107,35;
- „წარმოჰმართა სადიასპანოჲთა ც ხ ე ნ ი თ ა მონაჲ თჳსი“ შუშ. II 5.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.