«მცხოვნი», სულიერი არსება, ცოცხალი, განმაცხოველებელი, მხეცი:
- „ღმერთი ც ხ ო ვ ე ლ ი (მ ც ხ ო ვ ნ ი G) არს“ M, ისუ ნ. 3,10; „ვიხილენ ყოველნივე ც ხ ო ვ ე ლ ნ ი, რომელნი ვლენან მზესა ქუეშე“
- O, ეკლ. 4,15; „ც ხ ო ვ ე ლ ნ ი და ცოცხალნი აქებენ უფალსა“ О, ზირ. 17,27; „ღმერთი არა არს მკუდართაჲ, არამედ ც ხ ო ვ ე ლ თ ა ჲ“
- ლ. 20,38; „მისცა მიზდეოსს ც ხ ო ვ ე ლ ი იგი სასოებაჲ თჳსი“ თომა მოც. 20,34; „უკუეთუ სულითა ც ხ ო ვ ე ლ არს იგი“ შუშ. II 9.
- „ც ხ ო ვ ე ლ ნ ი ც ა შენნი მკჳდრ არიან მას შინა“ ფს. 67,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page