მაცხოვნებელი, მცხოვ(ა)ნი. «განცოცხლება», «განრინება», ხსნა, გადარჩენა, ცოცხლება:
- „მომკუდარ იყო და ც ხ ო მ დ ა (გ ა ნ ც ო ც ხ ლ დ ა DE)“ C, ლ. 15,24; „ც ხ ო ვ ნ დ ი ნ მეფე“ II ნშტ. 23,11; „წიგნმან მოაკუდინის
- და სულმან ა ც ხ ო ვ ნ ი ს“ II კორ. 3,6; „უკუეთუ ვ ც ხ ო ნ დ ე სნეულებისა ამისგან ჩემისა“ IV მფ. 1,2; „ა ც ხ ო ვ ნ ო ს იგი“ DE, —
- „გ ა ნ ა რ ი ნ ო ს იგი“ C, მრ. 8,35; „ი ც ხ ო ვ ნ ე ნ თავიცა თჳსი“ DE, —„გ ა ნ ი რ ი ნ ე ნ თავიცა თჳსი“ C, ლ. 23,35; „ც ხ ო ვ ნ დ ა
- იგი ყოვლითა წესითა პატივისაჲთა“ საეკ. უწყ. 12,21; „გ უ ა ც ხ ო ვ ნ ნ ა ჩუენ“ საკ. წიგ. II 48,21; „მ ა ც ხ ო ვ ნ ე ნ ჩუენ ყოვლისაგან
- ბოროტისა“ საკ. წიგ. II 98,31; „მართალი სარწმუნოებითა ც ხ ო ნ დ ე ს“ საკ. წიგ. II 43,15. „გყავს ვინა აქა ძმაჲ ცხოვრებადი?“ მ. ცხ. 324v
- „(მნდომი ცხოვრებისა) წარწყმიდოს ცხოვნებული ქალაქისაგან“ G, — „წარწყმიდოს გ ა ნ რ ი ნ ე ბ უ ლ ი ქალაქით“ Fr., რიცხ. 24,19
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page