ცხვირი, დრუნჩი, «ნიკელი»; «ნიღრი», «ნიჩური»:
- „განუჴურიტოს ცხჳრი მისი“ О, იობ 40,19; „კუამლი არს სული ც ხ ჳ რ თ ა შინა ჩუენთა“ О, სიბრძ. სოლ. 2,2; „ც ხ ჳ რ ნ ი შენნი
- და ყურნი შენნი მოგკუეთნენ“ О, ეზეკ. 23,25; „განგაცუა ხარტუკი ც ხ ჳ რ თ ა“ I, ეს. 37, 29; „ვითარცა საყურენი ოქროჲსანი ცხჳრსა
- ღორისასა“ pb., –--„ვითარცა საყური ნ ი კ ე ლ ს ა ღორისასა“ О, იგ. სოლ. 11,22; „შემოსდვა სათაური ც ხ ჳ რ ი ს ა მიერ მისისა“ pb.,
- „განიღო ხრატუკი ნ ი ღ რ ს ა მისსა“ О, იობ 40,20; „შეუკრენა გრგოლი ც ხ ჳ რ ს ა შინა მისსა“ pb.,— ამოაცუა გრკალი ნ ი ჩ უ რ ს ა
- მისსა“ О, იობ 40,21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973