( -
[

ც- ცა ცბ ცდ ცე ცვ ცთ ცი ცლ ცმ ცნ ცო ცრ ცუ ცქ ცხ ცჳ
ცხა ცხე ცხი ცხო ცხრ ცხჳ

ცხჳრ-ი

ცხვირი, დრუნჩი, «ნიკელი»; «ნიღრი», «ნიჩური»:
 
„განუჴურიტოს ცხჳრი მისი“ О, იობ 40,19; „კუამლი არს სული ც ხ ჳ რ თ ა შინა ჩუენთა“ О, სიბრძ. სოლ. 2,2; „ც ხ ჳ რ ნ ი შენნი
და ყურნი შენნი მოგკუეთნენ“ О, ეზეკ. 23,25; „განგაცუა ხარტუკი ც ხ ჳ რ თ ა“ I, ეს. 37, 29; „ვითარცა საყურენი ოქროჲსანი ცხჳრსა
ღორისასა“ pb., –--„ვითარცა საყური ნ ი კ ე ლ ს ა ღორისასა“ О, იგ. სოლ. 11,22; „შემოსდვა სათაური ც ხ ჳ რ ი ს ა მიერ მისისა“ pb.,
„განიღო ხრატუკი ნ ი ღ რ ს ა მისსა“ О, იობ 40,20; „შეუკრენა გრგოლი ც ხ ჳ რ ს ა შინა მისსა“ pb.,— ამოაცუა გრკალი ნ ი ჩ უ რ ს ა
მისსა“ О, იობ 40,21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9