( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძე ძე- ძებ ძეგ ძელ ძენ ძერ ძეძ ძეწ

ძე-

დება, დავარდნა:
 
„რაჲ ძ ე ს ჩუენი და შენი“ მთ. 8,29; „უკუეთუ გულს-მოდგინებაჲ იგი წინა ძ ე ს“ II კორ. 8,12; „სადა ბზჱ ძ ე ნ, ინგორის“ ფიზ. XVIII 7; „ვითარცა ტჳრთი რაჲმე,
რომელი გზასა ზედა ძ ე ნ“ О, ზირ. 21,19; „რაჲსა ს ძ ე და ხურინავ?“ კ. იერ.-აღდგ. 163,17; „რომელი ძ ე ნ სახლსა შინა“ მ. ცხ. 78r; „ესე დავრდომილი ვ ძ ე სარეცელსა
ზედა“ მ. სწ. 294,24.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9