( -
[

-ძ
-ძი

ძი

«თუ»:
 
„ვითარ-ძ ი აქუნდეს“ საქ. მოც. 15,36; „წარ ძ ი-მცა-მემართნეს მე გზანი ჩემნი“ Շ, — „წარ-თ უ-მცა-მართებულ იყვნეს გზანი ჩემნი“ G, ფს. 118,5; „იფქლისაჲ-ძ ი არს
ანუ ქრთილისაჲ“ ფიზ. XV 45; „ვიდრე ვიხილო, რომელი-ძ ი კეთილ არს“ ეკლ. 2,3; „ვიხილოთ, მო-ძ ი-ვიდეს ელია განრინებად მაგისა“ C, მთ. 27,49; „ვინ-ძ ი იყოს
უდიდეს შორის მათსა“ ლ. 9,46; „უკუეთუ გაქუს-ძ ი ხედვაჲ სულიერი“ A—92,158r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9