( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძიე ძილ ძინ ძირ ძის

ძინ-

დაძინება:
 
„რაჲსა გ ძ ი ნ ა ვ ს?“ ლ. 22,46; „უკუეთუ ს ძ ი ნ ა ვ ს, ცხონდეს“ C, ი. 11,12. „ვიდრე ჩუენ მ ე ძ ი ნ ა “ მთ. 28,13; „ე ძ ი ნ ა პეტრეს შორის ერისაგანთა ორთა“
საქ. მოც. 12,6; „ჭამნ, სუამნ და იძინის“ I ეზრა 4,10; „იონას ე ძ ი ნ ა და ხურინავდა“ ოქრ.-მარხ, და იონ. 105,19; „მას თავადსა ე ძ ი ნ ა“ მთ. 8,24.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9