( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძიე ძილ ძინ ძირ ძის

ძირ-ი

ფესვი; მოდგმა, ტომი; ცალი; ნაკვალევი:
 
„ძ ი რ ნ ი არა დაებნეს“ მთ. 13,6; „დაიბენ ძ ი რ ნ ი ქუჱ კერძო“ I, ეს. 37,31; „ელმოდეს ეფრემს ძ ი რ ნ ი მისნი“ О, ოვსე 9,16; „მე კეთილთა ძ ი რ თ ა გ ა ნ ი ვარ“
ფლკტ. 157,9; „შური ძ ი რ ი არს სიკუდილისაჲ“ მ. სწ. 8,28; „დაემტკიცნეს ძ ი რ ნ ი“ О, იერემ. 12,2; „გამოსცეს ძ ი რ თ ა გ ა ნ შუენიერებაი თჳსი“ იპ. რომ.-კურთხ.
მოს. 186,1; „ვარ ჰურიაჲ ძ ი რ ი თ“ ი. მოც. 58,35; „სამეოცდაათი ძ ი რ ი ფინიკთაჲ“ G, რიცხ. 33,9; „ჩნდა ძ ი რ ი ნაწერისაჲ“ მ. ცხ. 97r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9