«დაცემა», მორევნა, ჯობნა, გამარჯვება, «ძალი», «დამდაბლება», «მძლავრობა»:
- „ს ძ ლ ო მას ისრაჱლმან“ pb.,—„დ ა ს ც ა იგი ისრაჱლმან“ G, რიცხ. 21,24; „ნუ ი ძ ლ ე ვ ი ბოროტისაგან, არამედ სძლე კეთილითა მით ბოროტსა მას“ ჰრომ. 12,21;
- „ოდესმე სძლევენ, ოდესმე ი ძ ლ ე ვ ი ა ნ“ მ. ცხ. 41r; „მ ძ ლ ე ს მე სალმობათა ვითარცა შობადისათა“ იერემ. 8,21; „სიბრძნესა ვერა ს ძ ლ ე ვ ს ბოროტი“ pb.,—
- „სიბრძნესა ვერ ჰ მ ძ ლ ა ვ რ ო ბ ს ბოროტი“ О, სიბრძ, სოლ, 7,30. „ძ ლ ე უ ლ ყო ღმერთმან... იავინ მეფე“ G, —„დ ა ა მ დ ა ბ ლ ა უფალმან იაბინი მეფე“ M, მსჯ.
- 4,28. „ს ძ ლ ო ორთავე მათ და ერეოდა“ საქ. მოც. 19,16; „ანუ ვ ს ძ ლ ო თ, ანუ ვ ი ძ ლ ი ნ ე თ“ მ. სწ. 134,19. „მოგუცა ჩუენ ძლევაჲ (ძალი A)“ სბსტ. 130,2;
- „ესე არს ძ ლ ე ვ ა ჲ, რომელი ს ძ ლ ე ვ ს სოფელსა“ I ი. 5,4; „შენი არს ძ ლ ე ვ ა ჲ“ რიფს. 169,25; „მოვიღო გჳრგჳნი იგი ძ ლ ე ვ ი ს ა ჲ“ თომა მოც. 19,14; „მას
- მისცედ ძ ლ ე ვ ი ს ა იგი პატივი“ О, I ეზრა 3,9; „ძ ლ ე ვ ი ს ა მისთჳს დიდებასა ღმრთისა მიმართ შესწირვიდეს“ შუშ. XVII 23.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page