«სიმტკიცე», «ძალი»:
- „ყო ძ ლ ი ე რ ე ბ ა ჲ მკლავითა თჳსითა“ C, — „ყო ს ი მ ტ კ ი ც ი თ ა მკლავისა თჳსისაჲთა“ DE, ლ. 1,51; „ძ რ ი ე ლ ე ბ ი თ ა ცხოველს-მყოფელისა პატიოსნისა ჯუარისაჲთა“
- A — 484,314v „წარავლინეს... ძენი ძ ლ ი ე რ ე ბ ი ს ა ნ ი სასარაჲთ“ M, — „წარავლინნეს... ძენი ძ ა ლ ი ს ა ნ ი სასარაჲთ“ G, მსჯ. 18,2; „ძ ლ ი ე რ ე ბ ა ჲ. მათი შეიმუსრენ“
- O, დან. 3,44; „იტყჳან წიგნნი... ძ ლ ი ე რ ე ბ ი ს ა და დიდებულებისათჳს მისისა“ იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 182,12; „ყვეს იგი ავაზაკთ-მთავარ ძ ლ ი ე რ ე ბ ი ს ა მისისათჳს და სიმჴნისა“
- მ. სწ. 291,36.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page