( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძლე ძლი

ძლივს

მტკიცედ, ნამდვილად:
 
„ბრძანებაჲ იგი ძ ლ ი ვ ს იყო“ მრთ. D, კ. იერ.-აღდგ. 110.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9