«-თჳს», შესახები:
- „ყური ღჳძლისა, ცოდვისა ძ ლ ი თ ი ს ა ჲ, აღიხუნა“ G, — „ძირი იგი ღჳძლისაჲ, რომელ არს ცოდვათათ ჳ ს, შეწირა“ О, ლევიტ. 9,10; „ყოს ცოდვისა მისისა ძ ლ ი თ ი“
- G, — „ყოს იგი ცოდვისათ ჳ ს“ pb., რიცხ. 6,16; „ვითარ-იგი ცოდვისა ძ ლ ი თ ი, ეგრეთვე ბრალისა ძ ლ ი თ ი“ G [წყაროს დასახელება გამორჩენილია (რედ.)].
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.