( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძლე ძლი

ძლით-ი

«-თჳს», შესახები:
 
„ყური ღჳძლისა, ცოდვისა ძ ლ ი თ ი ს ა ჲ, აღიხუნა“ G, — „ძირი იგი ღჳძლისაჲ, რომელ არს ცოდვათათ ჳ ს, შეწირა“ О, ლევიტ. 9,10; „ყოს ცოდვისა მისისა ძ ლ ი თ ი“
G, — „ყოს იგი ცოდვისათ ჳ ს“ pb., რიცხ. 6,16; „ვითარ-იგი ცოდვისა ძ ლ ი თ ი, ეგრეთვე ბრალისა ძ ლ ი თ ი“ G [წყაროს დასახელება გამორჩენილია (რედ.)].
See also: ძლით
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9